Blogga blogga...
Helló helló!!Fyndið hvað þetta bloggdæmi byrjaði vel en svo er eins og maður bara geti ekki skrifað meira. Mér finnst eins og ég sé búin að segja ykkur allt og nú er ég bara með ritstíflu, hugmyndasnauð. Ég ætlaði nú alltaf að nota þetta blogg til að deila með ykkur mínum hugsunum og draumum en mínar hugsanir eru mjög oft frekar skrítnar og hálfgert kaos þar á ferð og mínir draumar eru yfirleitt bara draumórar og þeir fljóta langt yfir eðlileg mörk... :)
Síðasta vika hjá mér er búin að vera frekar róleg. Ég var fram á nótt á mánudaginn að klára verkefni sem ég átti að skila daginn eftir svo nú er ég gjörsamlega búin að snúa sólarhringnum við. Ég sef á daginn og vaki á nóttunni, voðalega gaman!! En ég fékk samt jákvæðar fréttir í byrjun vikunnar. Ég fékk mína fyrstu einkunn á þessari önn... ég fékk 10... reyndar af 13 en yfirleitt er ekki gefið 13 hérna. Svo þetta er svona eins og 9 eða 9.5 sem er alveg þokkalegt og við vorum hæst í okkar bekk og ég held að það hafi enginn annar hópur fengið 10... ;)
Síðustu vikur og mánuði er ég búin að vera að hugsa og hugsa um lífið og tilveruna og það sem framundan er og einnig það sem liðið er. Það eru ýmsir kaflar í mínu lífi sem ætti að vera lokið en ég virðist alltaf flétta aftur til baka til að glugga í þá aftur. Ég vil breyta þessum köflum, endurskrifa þá svo að ég fái minn eigin hamingjusama og góða endi. En það er víst ekki hægt, það er víst engin "spóla til baka" takki á lífinu. En þessi staða er líka svo óþægileg þegar þú ert ekki einu sinni viss um að þó að þú gætir breytt öllu og fengið það sem þú vildir hvort þú yrðir þá hamingjusamur. Hjartað virðist oft vilja fara aðrar leiðir en samviskan og rökhyggjan.
Djúpt í sál okkar, að baki sársaukanum,
að baki allra truflana lífsins, er víðfeðm kyrrð,
veraldarhaf rósemdar, sem ekkert fær truflað,
ómælisfriður náttúrunnar sjálfrar,
ofar öllum skilningi.
Það sem við leitum sem ákafast að,
hér og þar, alltaf ofar og utar,
það finnum við loks í sjálfum okkur.
Kannski er eitthvað point í þessu! Kannski verðum við að læra að þekkja okkur sjálf og elska, áður en við getum lært að elska einhvern annan.
En jæja, ég held að ég sé orðin alltof væmin núna. Þetta er örugglega ekki það sem fólk vill lesa um, mínar stórfurðulegu hugsanir. Þið viljið örugglega frekar heyra einhverjar krassandi fréttir úr mínu daglega lífi... en mér þykir leitt að valda ykkur vonbrigðum, ég lifi engu glamúr lífi hérna úti og er bara mannleg. Ég hef samt reynt að krydda svolítið og ýkja þegar ég segi frá svo að líf mitt hljómi súber dúber skemmtilegt. Ekki það að líf mitt sé leiðinlegt, engan veginn sko. Mér líður vel hérna úti og er alltaf og endalaust að reyna að lifa lífinu lifandi og gera eitthvað nýtt og skemmtilegt... ;)
Over and out... ein sem er búin að horfa of mikið á sápuóperur!!
Ps. ekki halda að ég sé í einhverju þunglyndi hérna, ég er bara að reyna að nota bloggið til að koma skipulagi á mínar hugsanir og þessa vikuna snúast þær um þetta... :)
